#29 the war on drugs met je pa

Zo’n liedje dat je luistert met je pa, in de auto, op weg naar een of andere bungalow vijf uur rijden hier vandaan. Je pa knikt van ja en jij knikt mee en samen staren jullie naar buiten. In zo’n tijd van het jaar waarin het net niet koud en net niet warm genoeg is, met hier en daar een bui en dan telkens maar twijfelen tussen die zomer- of winterjas. En dan zo’n moment waarop je elkaar per ongeluk aankijkt, vervolgens snel wegkijkt naar voorbij snellende boompartijen. Diep van binnen weten dat je nog nooit zo gelukkig bent geweest, maar dat hardop zeggen, ho maar. Dat los van elkaar of alles tegelijk, dat zou allemaal zomaar kunnen (eventueel in willekeurige volgorde.) En da’s te gek, man.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copyright © 2018 Jos Mans